Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2007

.... περίεργα ....


Τώρα περιμένει μήνυμά μου για να του πω αν θα βρεθούμε, δεν ξέρω τι κάνουμε, που πάμε. Παριστάνουμε κ οι δύο ότι δεν τρέχει τίποτα αλλά μέσα μου τίποτα δεν είναι το ίδιο. Ίσως να είμαι εγώ η περίεργη, η στριμμένη της υπόθεσης, το μόνο που ξέρω και με νοιάζει είναι ότι δεν είναι λίγες οι φορές που τσακωνόμαστε για ασήμαντα πράγματα. Μπορεί να με ξενερώσει πάρα πολύ εύκολα. Δυο κουβέντες αρκούν για να μου ρίξει το κέφι και τη διάθεση.. Δεν ξέρω όμως τι πρέπει να κάνω.. Μακριά του η ζωή μου θα είναι άδεια.. Μόνο που σκέφτομαι ότι δεν θα υπάρχει ΕΚΕΙΝΟΣ να μου στείλει μια καλημέρα το πρωί, να με ρωτήσει πως πήγε το μάθημα.. Απλά πράγματα που όμως μετά από δύο χρόνια μου έχουν γίνει απαραίτητα, αναγκαία.. Μπορεί σε μερικούς να φαίνονται ανόητα και παιδιάστικα αυτά, έτσι όμως βλέπω το θέμα.. Ξέρω ότι κάποια στιγμή θα το ξεπεράσω, δεν θα πεθάνω κιόλας.. Το θέμα είναι ότι δεν ξέρω αν θέλω να το ξεπεράσω, αν θέλω να τον χάσω από τη ζωή μου.. Από την άλλη είναι και ο εγωισμός μου στη μέση.. Δεν θέλω ούτε να το φανταστώ ότι μπορεί να γυρίσει στην άλλη. Δεν μπορεί να καταλάβει ότι δεν κάνει για αυτόν? Έφαγε κέρατο από αυτή την κοπέλα και το ξέρει. Κι όμως στην πρώτη δυσκολία ήταν έτοιμος να τρέξει κοντά της. Να γυρίσει πίσω. Εκεί που προδόθηκε. Δεν το χωράει το μυαλό μου αυτό το πράμα.. Ειλικρινά.. Δεν μπορώ να δώσω καμία εξήγηση.. Γνωρίζοντάς τον και από την καλή και από την ανάποδη ξέρω ότι ο εγωισμός του δεν θα του επέτρεπε ποτέ να γυρίσει.. Και τον εγωισμό του, τουλάχιστον μαζί μου, δεν τον έχει βάλει ποτέ πάνω από την καρδιά του.. με εκείνη γιατί να το κάνει? Και η υποκρισία του είναι κάτι ακόμα που δεν αντέχω.. καταλαβαίνω πότε εκείνη υπάρχει στην ατμόσφαιρα. Πότε τον έχει πάρει τηλέφωνο. πότε μιλάνε, πότε του έχει στείλει μήνυμα. Πότε του έχει κάνει αναπάντητη. Το καταλαβαίνω γαμώτο. Το νιώθω. Αυτό με σκοτώνει.. Ότι της επιτρέπει, (ή αλλιώς της επέτρεψε) να μου κάνει κακό.. να με επηρεάσει, να με βλάψει.. Και δεν είναι μόνο αυτή στη μέση.. Είναι και οι φίλοι του, αν μπορεί κανείς να τους αποκαλεί έτσι.. Κάποιος που δεν σέβεται την κοπέλα σου είναι φίλος? Που μιλάει με τον χειρότερο τρόπο για αυτήν.. Είναι φίλος? Έχω χάσει την ηρεμία μου και τον εαυτό μου μαζί.. Δεν ξέρω που θα μας βγάλει.. Δεν ξέρω πως θα καταλήξει.. Το μόνο που ξέρω είναι πως δεν θα αντέξω για πολύ ακόμα.. Όχι για πολύ..

Γιατί..


Γιατί η ώρα δεν περνάει,

γιατί το βλέμμα να΄ναι κενό,

γιατί η σκέψη αυτή με πονάει,

γιατί να μη βλέπω ουρανό..


Γιατί να σε θυμάμαι ακόμα,

γιατί δεν έχω αλλάξει ζωή,

γιατί να νιώθω ξένο το σώμα

κι η καρδιά μου κλειστή,

έχει πια αποκλειστεί σε χειμώνα βαρύ...


Γιατί να μη μπορείς στα μάτια να με δεις,

μιλάω με τον Θεό κανείς δεν είναι εδώ,

γιατί δε το τολμάς και ζεις στο ψέμα σου,

να βρεις τι κρύβεται κάτω απ΄το δέρμα σου...


Γιατί να μη μπορείς τι νιώθεις να μου πεις,

δε ξέρεις τι ζητάς δεν ξέρεις ν΄αγαπάς,

γιατί δεν άνοιξες ποτέ σου τη ψυχή,

γιατί την έκλεισες για πάντα φυλακή...


Γιατί να μη μπορείς ότι σου συμβαίνει να το μοιραστείς,

γιατί δεν το προσπαθείς...


Γιατί στον ίδιο δρόμο βαδίζω,

αφού δεν βγάζει πια πουθενά,

γιατί μόνο σε θαύμα να ελπίζω,

κι η δική μας σκηνή μια συνήθεια κοινή,

τεντωμένο σχοινί...


Γιατί να μη μπορείς στα μάτια να με δεις,

μιλάω με τον Θεό κανείς δεν είναι εδώ,

γιατί δε το τολμάς και ζεις στο ψέμα σου,

να βρεις τι κρύβεται κάτω απ΄το δέρμα σου...


Γιατί να μη μπορείς τι νιώθεις να μου πεις,

δε ξέρεις τι ζητάς δεν ξέρεις ν΄αγαπάς,

γιατί δεν άνοιξες ποτέ σου τη ψυχή,

γιατί την έκλεισες για πάντα φυλακή...


Γιατί να μη μπορείς ότι σου συμβαίνει να το μοιραστείς,

γιατί δεν το προσπαθείς,

γιατί να μην μπορείς...